Aandenken voor families, vrienden en collega’s

Toen Jean-Michel uit huis ging heeft hij in zijn kamer alles zo achtergelaten. Bureau en kasten waren vol met al zijn speelgoed maar ook aandenken van zijn uitstapjes, vriendinnen.

Er kwam ook een  deel van de tientallen dozen die nog in de kelder in Amsterdam stonden. Jean-Michel was net verhuisd. Dozen, grotendeels gevuld met papieren  van zijn studies, werk, administratie, boeken, cd’s en bonnetjes:  de laatste 10 jaren van zijn leven.

Het was ook een manier om dit grote verlies te verwerken. Zijn hele leven ging nu door mijn handen. Hij bewaarde ook zoveel. Het was  moeilijk maar vertederend.

 Het besef dat ik niet de enige ben die om Jean-Michel rouwde heeft mij bewogen om contact met zijn vrienden en collega’s op te nemen. Het heeft mij veel gebracht. Ik heb kennis gemaakt met bijzonder warme mensen.

Wij hebben thuis enkele collega’s van Mindshare ontvangen en zij hebben een aandenken aan Jean-Michel gezocht in een stapel boeken.

 Voor UM en Zenith, heb ik een plantcompositie van Power in Nature in een terrarium laten bezorgen en een steen die Jean-Michel in z’n verzameling had, erin laten plaatsten. Ik krijg van UM een foto toegestuurd van zijn collega’s. De glazen schaal pronkt op een salontafel in de lounge, daar waar Jean-Michel zo vaak heeft gezeten.

Voor familie en mensen die Jean-Michel goed gekend hebben, zocht ik een klein aandenken: een autootje, cd’s, een belletje van de talloze Lindt paashazen die hij zo koesterde en zijn gitaar. Voor de kinderen van zijn beste vrienden: zijn eerste blokkendoos, meccano en zijn Darda Bahn.

De beste vrienden van Jean-Michel komen nog steeds regelmatig bij ons eten. Tijdens het eerste bezoek had ik herinneringen voor hen in een kadotasje samengesteld. Iedereen kreeg er één. Voor velen waren dat reisboekjes, folders van steden of landen waar zij samen waren geweest, afscheidsboekjes van het werk, studieopdrachten die zij samen hadden gemaakt en het concept van de speech voor de bruiloft van zijn vriend in Miami.

Ik heb daarmee mensen blij kunnen maken en dat is prachtig.

Bijzondere herinnering: Vaderdag 1986 weer aan de muur.

Vergelijkbare berichten

  • Hoe verder

    De eerste keer in Amsterdam was uiterst deprimerend. Het was de stad van Jean-Michel. Hij voelde zich daar thuis. Het Pakhuis, naast het Spui, was een geliefd eetcafé in zijn studententijd, daar zijn wij na de uitreiking van zijn Masterdiploma geweest. Om naar het station te gaan, moet ik altijd langs de Beurs van Berlage,…

  • De ketting

    Hoe zorgzaam Jean-Michel was blijkt uit het volgende verhaal:  Toen ik verkering met mijn man had, kreeg ik van hem zijn ketting. Jaren later deed ik het in mijn sieradendoos. Jean-Michel vond hem apart en heeft deze ketting jarenlang gedragen. Na een tijdje zagen wij hem niet meer om zijn nek. Hij vertelde ons dat…

  • Dag van het afscheid

    Er is door ons zoveel zelf geregeld dat het afscheid van Jean-Michel precies gegaan is zoals wij wilden. De kist van Jean-Michel is door zijn vrienden gedragen.  Mijn schoonzoon heeft zijn skihelm en handschoenen op de kist gelegd. Vriendinnen van onze dochter hebben de aanwezigen uitgelegd dat kaarten ingevuld konden worden met een bijzondere herinnering…

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties