De dagen voor het afscheid

Wij wensten geen bezoek thuis te ontvangen. Wij wilden het met zijn tweetjes verwerken. Mijn man stortte zich op de administratieve kant.  

Ondertussen kregen wij talloze kaarten en waren zo geëmotioneerd als de post kwam. Lieve kaarten omdat ons kind er niet meer was. We kregen ook een bijzondere brief van een ex-collega van Mindshare. 

Ook hebben we ervaren hoe diep de band met onze vrienden uit Kreta was, zij leefden intens met ons mee en vonden de juiste woorden om ons te troosten. Hetzelfde geldt ook voor de contacten uit Frankrijk. En vanuit Nederland kwamen ook mails of telefoontjes uit onverwachte hoek die ons moed gaven. 

 Een goede ex-collega van mij kwam een prachtige bos bloemen brengen, zo lief.  Zij huilde en vertelde dat zij zich afvroeg  of zij wel of niet aan de deur zou kunnen komen. Ik kan zeggen dat het een van de mooiste momenten voor mij is geweest. Een gebaar uit het hart dat  zoveel zegt.  

Vergelijkbare berichten

  • Hoe verder

    De eerste keer in Amsterdam was uiterst deprimerend. Het was de stad van Jean-Michel. Hij voelde zich daar thuis. Het Pakhuis, naast het Spui, was een geliefd eetcafé in zijn studententijd, daar zijn wij na de uitreiking van zijn Masterdiploma geweest. Om naar het station te gaan, moet ik altijd langs de Beurs van Berlage,…

  • Verdriet en stress

    Het overlijden van een kind veroorzaakt veel verdriet en stress. Als ouders is het een kunst om in zo’n periode evenwicht in de relatie te vinden. Niemand reageert op dezelfde manier en ook niet in hetzelfde tempo. Heb begrip hiervoor door naar elkaar te luisteren en te proberen om over jullie emoties te praten. Er…

  • Bureau Clementine

    December 2008 – Dit is het moment waarop ik besloot om iets nieuw te proberen: freelance vertaalster. Jean-Michel heeft voor mij een prachtige website gemaakt, heeft gezorgd dat deze online kwam te staan, de mailbox contacten en visitekaartjes ontworpen en laten drukken. En zo ging ik medio januari 2009 naar de vakantiebeurs in Utrecht, met…

  • De eerste dagen

    Zondag 18 maart 2018 Jean-Michel heeft één afdaling kunnen meemaken. Wij hebben een prachtige foto van hem, de laatste, in het skistoeltje door Ilse genomen. Hij was gelukkig en zei: “Het is zo mooi, jammer dat mijn ouders dat niet kunnen zien”. Op het terras van het restaurant ging het mis.  Directe reanimatie, A.E.D., de…

  • De ketting

    Hoe zorgzaam Jean-Michel was blijkt uit het volgende verhaal:  Toen ik verkering met mijn man had, kreeg ik van hem zijn ketting. Jaren later deed ik het in mijn sieradendoos. Jean-Michel vond hem apart en heeft deze ketting jarenlang gedragen. Na een tijdje zagen wij hem niet meer om zijn nek. Hij vertelde ons dat…

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties