Waarom een obductie aanvragen?

Een hartinfarct op 34-jarige leeftijd klonk voor mij ongelooflijk. In Oostenrijk heb ik toen besloten om een obductie aan te vragen. Ik kon de diagnose niet accepteren, hij was daarvoor veel te jong. Mijn schoonzoon heeft het geregeld met de huisarts van Jean-Michel en het AMC.  

Op woensdag 21 maart werden we gebeld dat Jean-Michel in het AMC was aangekomen en dat hij donderdag  naar het mortuarium zou worden gebracht. Wij hebben besloten om uitsluitend zijn intieme vrienden en naaste familie toe te laten.  

 Een obductie kon meer duidelijkheid geven. Indien de diagnose bevestigd wordt, wat zijn dan de gevolgen voor familie?  Het is een pijnlijke beslissing maar kan, als een oorzaak gevonden wordt, veel rust geven.  Men blijft niet langer met vragen rondlopen. De uitslag wordt dan door de huisarts medegedeeld en uitgelegd. De wachttijd is gemiddeld 8 weken, wat een lange tijd van onzekerheid is voor de familie. 

 En ik denk aan de personen die door een onverklaarbaar ongeluk om het leven zijn omgekomen. Ik heb ook zo’n ervaring meegemaakt. Men vermoedde zelfmoord maar kon de reden hiervan niet begrijpen/elucideren. Een obductie zou in dit geval veel wroeging voorkomen, mocht er een medische oorzaak gevonden worden. 

Het nut van obductie bij het overlijden van jonge mensen

DOQ – 30/9/19

https://www.doq.nl/cardioloog-hassink-altijd-obductie-en-dna-onderzoek-na-onverwacht-overlijden-18-tot-45-jarigen/

Veel te winnen

“De initiatiefnemers beogen dat dankzij het zorgpad vaker diagnostiek wordt uitgevoerd. Op dat vlak is nog veel te winnen. Hassink: “Bij slechts 43% van de mensen die plotseling overlijden buiten het ziekenhuis, wordt overgegaan tot obductie en/of  DNA-onderzoek. Het is belangrijk dat dit percentage stijgt, want, zoals gezegd, komt uit bijna twee derde van de obducties bij 18- tot 45-jaren een verdenking op een aangeboren of erfelijke hartziekte naar voren.”

Bij Jean-Michel zat één kransslagader voor 90 % dicht (premature atherosclerose), een losgekomen plaque is hem fataal geworden.

Vergelijkbare berichten

  • Dag van het afscheid

    Er is door ons zoveel zelf geregeld dat het afscheid van Jean-Michel precies gegaan is zoals wij wilden. De kist van Jean-Michel is door zijn vrienden gedragen.  Mijn schoonzoon heeft zijn skihelm en handschoenen op de kist gelegd. Vriendinnen van onze dochter hebben de aanwezigen uitgelegd dat kaarten ingevuld konden worden met een bijzondere herinnering…

  • Bureau Clementine

    December 2008 – Dit is het moment waarop ik besloot om iets nieuw te proberen: freelance vertaalster. Jean-Michel heeft voor mij een prachtige website gemaakt, heeft gezorgd dat deze online kwam te staan, de mailbox contacten en visitekaartjes ontworpen en laten drukken. En zo ging ik medio januari 2009 naar de vakantiebeurs in Utrecht, met…

  • Hoe verder

    De eerste keer in Amsterdam was uiterst deprimerend. Het was de stad van Jean-Michel. Hij voelde zich daar thuis. Het Pakhuis, naast het Spui, was een geliefd eetcafé in zijn studententijd, daar zijn wij na de uitreiking van zijn Masterdiploma geweest. Om naar het station te gaan, moet ik altijd langs de Beurs van Berlage,…

  • Was het te voorkomen?

    Jean-Michel zei vaak dat hij moe was, geen goede conditie meer had,  maar hij fietste elke dag drie kwartier naar zijn werk en had daarbij geen klachten. Hij klom ook dagelijks de 3 trappen naar zijn appartement zonder probleem. Als hij bij ons kwam, liep hij vaak de 3 kilometers vanaf het station naar ons toe;  voor zijn conditie….

  • Verdriet en stress

    Het overlijden van een kind veroorzaakt veel verdriet en stress. Als ouders is het een kunst om in zo’n periode evenwicht in de relatie te vinden. Niemand reageert op dezelfde manier en ook niet in hetzelfde tempo. Heb begrip hiervoor door naar elkaar te luisteren en te proberen om over jullie emoties te praten. Er…

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties