Vergelijkbare berichten
De dagen voor het afscheid
DoorMartine KerkhoffWij wensten geen bezoek thuis te ontvangen. Wij wilden het met zijn tweetjes verwerken. Mijn man stortte zich op de administratieve kant. Ondertussen kregen wij talloze kaarten en waren zo geëmotioneerd als de post kwam. Lieve kaarten omdat ons kind er niet meer was. We kregen ook een bijzondere brief van een ex-collega van Mindshare. …
Dag van het afscheid
DoorMartine KerkhoffEr is door ons zoveel zelf geregeld dat het afscheid van Jean-Michel precies gegaan is zoals wij wilden. De kist van Jean-Michel is door zijn vrienden gedragen. Mijn schoonzoon heeft zijn skihelm en handschoenen op de kist gelegd. Vriendinnen van onze dochter hebben de aanwezigen uitgelegd dat kaarten ingevuld konden worden met een bijzondere herinnering…
Zoektocht naar de familie van mijn vader
DoorMartine KerkhoffIk neem contact op met mijn familie over de obductie uitslag maar moet ook de eventuele kinderen van mijn vader waarschuwen. Toen ik 18 maanden was, is mijn biologische vader uit beeld geraakt. Mijn moeder heeft ook de banden met zijn familie verbroken. Met mijn oudere zus kregen wij, jaren later, een nieuwe vader en een…
Waarom een obductie aanvragen?
DoorMartine KerkhoffEen hartinfarct op 34-jarige leeftijd klonk voor mij ongelooflijk. In Oostenrijk heb ik toen besloten om een obductie aan te vragen. Ik kon de diagnose niet accepteren, hij was daarvoor veel te jong. Mijn schoonzoon heeft het geregeld met de huisarts van Jean-Michel en het AMC. Op woensdag 21 maart werden we gebeld dat Jean-Michel in…
Ik wil families waarschuwen
DoorMartine KerkhoffIk heb een brief naar het Dijklander ziekenhuis gebracht – afdeling Cardiologie – om aandacht te vragen voor plotseling overlijden van jonge mensen en om inlichtingen te geven hierover naar de huisartsen in de regio (specifiek ten gevolge van premature atherosclerose). Heb keurig een kaart ontvangen dat zij hiermee wat gaan doen. In maart 2019…
De ketting
DoorMartine KerkhoffHoe zorgzaam Jean-Michel was blijkt uit het volgende verhaal: Toen ik verkering met mijn man had, kreeg ik van hem zijn ketting. Jaren later deed ik het in mijn sieradendoos. Jean-Michel vond hem apart en heeft deze ketting jarenlang gedragen. Na een tijdje zagen wij hem niet meer om zijn nek. Hij vertelde ons dat…
Diep respect (voor Martine.)
Met kippenvel alles gelezen.
Het hele verhaal, de blog,heeft enorm veel indruk gemaakt.
Om dit allemaal te kunnen opschrijven wil zeggen dat hier een geweldig doorzettingsvermogen huist naast het enorme verdriet.
En het idee anderen te informeren en te waarschuwen is een hele waardevolle extra ná het verhaal te hebben gelezen.
Lieve Martine,
Thuis gekomen van ons geliefde Kreta, lag de enveloppe in de bus.
Heb ademloos het verhaal en blog over Jean-Michel gelezen!
Wat heb je zijn leven prachtig beschreven !
Ook de gevoelens van jullie verdriet , en verlies van jullie zoon ,en broertje,, heb je op een
manier verwoordt, die troost kan bieden voor ouders die ook een kind verloren hebben.
Respect, lfs, Gonda.